poniedziałek, 25 maja 2020

Religia- 25.05.2020r.

Drodzy Rodzice, przeczytajcie dzieciom. Niedziela to dzień święty, w tym dniu w sposób szczególny pamiętamy o Panu Jezusie. Pan Jezus zaprasza nas do swojego domu , do kościoła. Nawet jeśli nie rozumiemy za dużo, to nasza obecność sprawia Panu Jezusowi ogromną radość. Powiedział kiedyś „Pozwólcie dzieciom przychodzić do mnie nie zabraniajcie im’. W tym bardzo trudnym czasie nie zawsze możemy pójść na spotkanie z Panem Jezusem do kościoła, ale możemy porozmawiać z Nim w domu. Niedziela to czas dla rodziny, dla najbliższych – to  zabawy, spacer, wspólny posiłek. Aby bliżej poznać Pana Jezusa zachęcam do obejrzenia filmu

 - Małgorzata G.

Dyżur telefoniczny nauczycielek 25.05.2020r, poniedzialek

DYŻUR  TELEFONICZNY  -  25 maja 2020 r. /   poniedziałek /


  10.00-11.00 - Anna B.
  11.00 -12.00  Teresa K.

      
  Pozdrawiamy:   Teresa K,  Anna B.

Nasze prace- miseczki, laurki, serduszka,,, itp.

Witamy nasze  SŁONECZKA!!!


Oto nasze prace  - GALERIA
 Z A P R A S Z A M Y!


OLIWIER  R  .






WYRABIANIE MASY SOLNEJ
MISECZKA Z MASY SOLNEJ

 OLIWIERA R.  BRAWO!



                                                       LAURKA  DLA MAMY I TATY
 Oliwier R.

praca z wykorzystaniem znaków >,< - Oliwier R.
 Oliwier R. 
ZUZIA  M.

Brawo Zuziu!

MAJA


Brawo Maju!


ALAN 



Brawo Alanku!



 ZOSIA B.






Brawo Zosiu!

MATEUSZ  B.


 Brawo  Mteuszku !


DZIĘKUJEMY  BARDZO  ZA  SUPER  PRACE!
ZACHĘCAMY WSZYSTKICH DO AKTYWNEGO UDZIAŁU  W  TWORZENIU  NASZEJ GALERII.

POZDRAWIAMY : Teresa K; Anna B.
                                                                     🌝🌝🌝



Piłka dla wszystkich 25.05.2020r. poniedziałek

Witam Wszystkich w poniedziałek 🌝

W tym tygodniu realizujemy temat: NIBY  TACY  SAMI, A JEDNAK  INNI

Tematem dzisiejszych proponowanych zajęć jest  "Piłka dla wszystkich"

 
    Z A P R A S Z A M     NA     Z A J Ę C I A:

1. Słuchanie piosenki "Wszystkie dzieci nasze są"

https://www.youtube.com/watch?v=d_vuxQ-9iVQlink do piosenki
  Rozmowa na temat piosenki:
-O czym jest ta piosenka? 
- rytmiczne wyklaskiwanie z równoczesną recytacją Wszystkie dzieci nasza są  - powtarzamy 2x

2. Ćwiczenia dotyczące emocji.
Obrazki przedstawiające buzie z emocjami: złością, radością, smutkiem, strachem.R. wskazuje (w dowolnej kolejności) obrazki umieszczone na tablicy. Zgodnie z wcześniejszymi ustaleniami dzieci je nazywają w odpowiednim rytmie i w kolejności proponowanej przez R.




3. Słuchanie opowiadania Agaty Widzowskiej 'Piłka dla wszystkich"
Książka (s. 82–83) dla każdego dziecka.
Dzieci słuchają opowiadania i oglądają ilustracje w książce.
Niepełnosprawny Franek z grupy Ady często śnił o tym, że gra w piłkę nożną. W snach nie siedział na wózku inwalidzkim, tylko biegał po boisku najszybciej z całej drużyny i strzelał najwięcej goli.
– Brawo, Franek! – krzyczeli kibice.
– To najlepszy zawodnik! – rozlegały się głosy.
Jednak gdy szczęśliwy i dumny Franek otwierał oczy, od razu uświadamiał sobie, że to był tylko sen, a on nigdy nie zostanie piłkarzem. Patrzył na swoje nogi, którymi nie mógł poruszać, i robiło mu się wtedy bardzo smutno. Ada przyjaźniła się z Frankiem i bardzo lubiła się z nim bawić. Pewnego dnia zauważyła, że chłopiec jest wyjątkowo radosny. Miał roześmiane oczy i wesoło pomachał do niej, gdy tylko pojawiła się w sali. Dziewczynka była ogromnie ciekawa, co jest tego przyczyną. Może dostał długo oczekiwany bilet do teatru? A może spełniło się jego marzenie o jeździe na koniu?
– Cześć! Nie uwierzysz, co się stało! – powiedział Franek, gdy Ada usiadła przy nim na dywanie.
– Opowiedz.
– W sobotę pojechałem z moim starszym kuzynem na mecz piłki nożnej. Grały drużyny z dwóch różnych szkół. Byłem bardzo blisko i mogłem obserwować każdy ruch zawodników!
– To świetnie. Ja nie przepadam za oglądaniem meczu, ale cieszę się, że ci się podobało –
odpowiedziała Ada.
– Mój kuzyn podwiózł mnie do ławki, na której siedzieli zawodnicy rezerwowi. I całe szczęście,
bo bramkarz skręcił nogę w kostce i trzeba go było zastąpić. Wyobraź sobie, że nagle ktoś kopnął piłkę, a ja ją złapałem!
– Ojej! Zostałeś bramkarzem?
– Nie. Po prostu piłka wypadła poza boisko i leciała prosto na mnie. Chwyciłem ją i rzuciłem z powrotem jednemu z napastników.
– Brawo!
– A wtedy on na mnie nakrzyczał…
– Jak to nakrzyczał? Powinien ci podziękować – zdziwiła się Ada.
– Niestety, nie. Powiedział, żebym się stamtąd wynosił, bo tylko przeszkadzam. A jego koledzy się śmiali i słyszałem, jak mówią o mnie „krasnal na wózku”.
– Prawdziwi sportowcy się tak nie zachowują! – zezłościła się Ada.
– Jeden z nich zaczął pokracznie chodzić i wskazywał na mnie palcem, a potem wszyscy śmiali się z moich butów. Chciałbym chodzić, nawet taki wykrzywiony, a ja przecież nie mogę chodzić wcale… Pomyślałem, że piłka jest nie dla mnie.
– Myślałam, że opowiesz mi o czymś wesołym. Jak cię zobaczyłam, wyglądałeś na szczęśliwego,
a ta historia jest smutna – stwierdziła Ada.
– Bo jeszcze wszystkiego ci nie opowiedziałem! – uśmiechnął się Franek. – Potem wydarzyło
się coś wspaniałego!
Ada była bardzo ciekawa, a Franek opowiadał dalej:
– Mój kuzyn bardzo się zdenerwował i zdecydował, że zabierze mnie z tego boiska, chociaż
mecz rozgrywał się dalej. Kiedy odjeżdżałem, usłyszałem dźwięk gwizdka. Kapitan drużyny
przerwał mecz i zwołał wszystkich zawodników. Nie słyszałem, co do nich mówił, ale po chwili
dogonił nas, a za nim przybiegła reszta drużyny. Powiedział do mnie tak: „Jako kapitan Niebieskich
chciałem cię przeprosić za zachowanie moich kolegów. Oni zresztą zrobią to sami”. I wtedy każdy z piłkarzy podszedł do mnie i podał mi rękę. Widziałem, że było im wstyd. Zapytali, jak mam na imię i co mi właściwie dolega.
– To dobrze, bo już chciałam się wybrać z Olkiem na to boisko i im dokopać! – powiedziała
stanowczo Ada.
– Chciałaś ich zbić? – spytał zaskoczony Franek.
– Nie, dokopać im kilka goli. Jak się zdenerwuję, to potrafię kopnąć tak mocno jak stąd do Krakowa!
– To szkoda, że cię tam nie było – zaśmiał się chłopiec.
Franek opowiedział Adzie ciąg dalszy tej historii. Zawodnicy dowiedzieli się, że chłopiec doskonale zna zasady gry w piłkę nożną, bo razem z tatą ogląda każdy ważny mecz. Zaproponowali Frankowi, żeby został sędzią, dali mu gwizdek i posadzili na honorowym miejscu, z którego miał świetny widok na całe boisko. Od tej chwili chłopiec bacznie obserwował grę, dawał sygnały zawodnikom, a nawet zadecydował o jednym rzucie karnym. Okazało się, że jest bardzo dobrym i uważnym sędzią i nikt nie powiedział o nim „sędzia kalosz”, czyli taki, który się nie zna na grze i ciągle się myli.
– I wiesz, co mi powiedzieli na pożegnanie? – zakończył opowieść Franek. – Powiedzieli, że skoro mam niesprawne nogi i nie mogę grać w piłkę nożną, to przecież mam sprawne ręce i mogę grać w koszykówkę. Mój tata dowiedział się, kto prowadzi drużynę koszykarską dla zawodników na wózkach, i od jutra zaczynam treningi. A ja myślałem, że piłka jest nie dla mnie.
– Piłka jest dla wszystkich! – powiedziała Ada. – Zobaczysz, kiedyś przyjdę na mecz koszykówki.
Ty będziesz najlepszym koszykarzem, a ja będę piszczała najgłośniej ze wszystkich kibiców.
  •  Rozmowa na temat opowiadania.
− Co śniło się Frankowi?
− O czym opowiadał Adzie?
− Jak zachowywali się chłopcy?
− Co zrobił ich kapitan?
− Kim został Franek na meczu?
− Co powiedzieli chłopcy Frankowi na pożegnanie?
− Co będzie ćwiczył Franek?
−Jak oceniacie zachowanie chłopców na początku, a jak potem, po rozmowie z kapitanem?

  •  Wyjaśnienie pojęcia tolerancja.
Tolerancja oznacza cierpliwość i wyrozumiałość dla odmienności. Jest poszanowaniem cudzych uczuć, poglądów, upodobań, wierzeń, obyczajów i postępowania, choćby były całkowicie odmienne od własnych albo zupełnie z nimi sprzeczne. Współcześnie rozumiana tolerancja to szacunek dla wolności innych ludzi, ich myśli i opinii oraz sposobu życia.  Pytania pomocnicze:
− Czy chłopcy byli tolerancyjni?
− Czy znacie inne przypadki braku tolerancji? (Wyśmiewanie się z ludzi o innym kolorze skóry,
innego wyznania…).
−Czy należy wyśmiewać się z kogoś, dlatego że jest gruby, jeździ na wózku…?


 Zajęcia 2. Wykonanie pracy plastycznej "Dzieci z całego świata"
•• Oglądanie zdjęć przedstawiających dzieci z różnych kontynentów.
  







Dzieci oglądają zdjęcia, wymieniają różnice między przedstawionymi na nich dziećmi (kolor
skóry, kształt oczu itd.).

•• Zapoznanie ze sposobem wykonania pracy plastycznej Dzieci z całego świata.
Dla każdego dziecka: kartka z narysowanymi kołami (o średnicy 15 cm), kwadraty (o boku długości 20 cm), wycięte z szarego papieru pakowego, klej, nożyczki, kredki.
• Wycinanie kół.
• Rysowanie na kołach oczu, nosa, ust (kształt jest uzależniony od koloru koła).
• Przyklejanie kół na kwadracie z szarego papieru.
• Dorysowywanie włosów w taki sposób, aby zarysować kredkami linię łączącą koło z papierem.
• Wycinanie narysowanej głowy.

•• Układanie na kartonie kompozycji z głów, tworzącej zbiorowy portret dzieci lub jak poniżej
Kartony formatu A3, klej.R. wspólnie z dziećmi układa na kartonie narysowane i wycięte głowy, a następnie dzieci je przyklejają. Na jednym kartonie można zmieścić od 6 do 8 głów. Liczba portretów będzie więc uzależniona od liczby dzieci. Na każdym kartonie powinny się znaleźć głowy w różnych kolorach (białe, czarne, żółte/

  •  Karta pracy, cz. 4, s. 54.
Rysowanie siebie w swoim ulubionym ubraniu, ze swoją ulubioną zabawką. Kolorowanie ramki swoim ulubionym kolorem. Samodzielne pisanie swojego imienia (swoich imion i nazwiska (lub z pomocą R.).
  • Dodatkowo dla 6-latka Ćwiczenie w czytaniu  /książka s.82-83 /


 Dziękuję za uwagę
pa, pa    Teresa Kuźma

piątek, 22 maja 2020

PEDAGOGIZACJA / Kiedy dziecko nas nie słucha.....







Drodzy Rodzice!

- Jak mówić żeby dzieci nas słuchały i jak słuchać,  żeby dzieci do nas mówiły? 
- Czy stosować systemu kar i nagród/ np. tablicę wesołych i smutnych buziek, czerwonych i czarnych kropek?

   Myślę,że odpowiedzi na te pytania szukają niemal wszyscy rodzice i wychowawcy.   
   Polecam krótki materiał, w  którym ten temat  omówiony jest  bardzo przystępnie .  Jest to krótka rozmowa, ale  wskazuje proste sposoby działania.  Może być inspiracją do dalszego drążenia zagadnienia.  Na pytania prowadzących  poranny program odpowiadają panie:
psycholog dziecięca  Monika Perkowska i Lidia Piechota –dziennikarka- mama 7-letniego chłopca . 
Zapraszam do obejrzenia materiału :

   - Anna B.

Matematyka jest ciekawa - propozycja dla chętnych dzieci

Witam!  Zapraszam!

Matematyka jest ciekawa!

- propozycje na weekend




1. Znaki  matematyczne:  <  > =


 
wstaw odpowiednie znaki matematyczne 

2. Uzupełnij działania według podanego wzoru




3.  Oblicz, wpisz w kwadraciki odpowiednie cyfry. np.skreśl 4 motyle zostaje 1  /5-4=1/




Powodzenia !
- TERESA K.
Trzymam kciuki !  Dasz rade!



Festyn cz,2 piątek 22.05.2020r./podstawa programowa


DZIEŃ DOBRY!
  


Piosenka  na powitanie   o słoneczku dla wszystkich Słoneczek i ich Rodziców.



 /  KochaneDdzieci!Mam nadzieję,że już śpiewacie refren samodzielnie./



• Nauka rymowanki dla mamy i jej wersji dla taty. 
Dzieci powtarzają tekst rymowanki fragmentami za R.


 Mamo, mamo –   co ci dam?
 To serduszko, które mam.  
 A w serduszku miłość jest. 
 Mamo, mamo – kocham Cię! 


 Tato, tato  – co ci dam?
To serduszko, które mam
A w serduszku miłość jest.

 Tato, tato – kocham Cię!


• Karta pracy, cz. 4, s. 53.
 Rysowanie szlaczków po śladzie, a potem – samodzielnie. Rysowanie po śladach rysunków. Kolorowanie rysunków dużych misiów na brązowo, a małych misiów – na różowo.
 • Zabawa Koncert dla mamy i taty – indywidualne śpiewanie piosenek z dedykacją dla rodziców.

• Gimnastyka z tatą lub mamą – rozwijanie sprawności ruchowej przy muzyce. P.gazeta dla uczestników
  Razem z tatą lub mamą  idziemy do parku- maszerujemy jednocześnie wyklaskując rytm   , Teraz lekka rozgrzewka! Przeskakujemy  z nogi na nogę, – szybkie uderzenia w instrument następnie biegają między obręczami. Uwaga, przeszkody! Wskakują do  na gazety. –  , Pada deszcz, chowamy się pod daszek! unoszą  gazetę nad głowę  w górę,  . Przestało padać, możemy pobiegać.   Bieganie., Wracamy do domu. Maszerują chwilę .Koniec.  
• Modelowanie struktury dźwiękowej nazw obrazków kartoniki lub małe białe klocki . Dzieci oglądają   obrazki.    modele ich nazw . Dzielą nazwy na głoski. Układają  pod  obrazkami  tyle kartoników ,ile jest głosek.

5-latki

6-latki

                                                              





 DZIĘKUJE ! Do poniedziałku! Anna B.
P.S . Jak zwykle z wytęsknieniem czekamy na Wasze prace plastyczne! ( w poniedziałek zrobimy wystawę!)